“A tough cookie”

Als laatste klant werd ik vanochtend opgehaald door het shuttlebusje van de camperverhuurder. De bestuurder gaf onderweg nog de nodige verkeerstips en zei vrolijk dat iedereen na 2 dagen gewend is aan het camper rijden en de meeste ongelukken in die eerste 2 dagen gebeuren. Hum….okéee. Door de drukte duurde het een tijd bij de verhuurder, zodat ik al zag dat ik niet op tijd bij de veerboot naar Vancouver Island zou zijn. Daar moest ik immers tussen een uur en een half uur voor vertrek (12.00 uur) zijn.
Jammer dan, ik was in ieder geval niet van plan me te haasten. Lossen we wel op.
Ter voorbereiding had ik in Nederland al een les in een C1 voertuig genomen, dus verstandelijk wist ik dat de camper besturen geen probleem hoefde te zijn. Toch bedacht ik vanochtend een aantal keren ” wat nou als ik achter het stuur kruip en ineens heel zenuwachtig word?!” Gelukkig gebeurde dat niet. Zelfs niet toen bleek dat Lars helemaal gelijk had. De pick-up camper is zo’n gevaarte dat ik niet eens op de motorkap kan kijken :-0.
Ik was inderdaad pas om 11.50 uur bij de Ferry in Tsawwassen, maar die bleek vertraging te hebben, dus ik mocht nog gewoon aansluiten.
Na een rustige, mooie overtocht weer op pad. Ik had bedacht onderweg naar de 1e camping (in Victoria) boodschappen te doen. Hum… alleen parkeerplaatsen voor normale auto’s. Ik de camper in een hoek gezet, vér uitstekend. Toch maar even aan een voorbijganger gevraagd of ik daar wel mocht staan. “This is Canada you can park anywhere you like”. Fijn, maar daarna moest ik natuurlijk wel achteruit uit dat vakje in de hoek wegrijden. Met geduld van mij en andere parkeerders, geen probleem.
Op het RV park moest er achteruit in geparkeerd worden tussen een muurtje en een picknicktafel. Dankbaar voor de aanwijzingen van de Canadese buurman, die ook meteen ging helpen om alles aan te sluiten en die vond dat de opstap voor mij veel te hoog was en daarom een extra opstapje dat hij zelf heeft gemaakt, kwam brengen.
Veel mensen vroegen me vandaag of ik alleen reisde met de camper. De reactie van de buurman vat alle reacties mooi samen: “you are a tough cookie”.
Wel gemerkt dat het héel erg druk is op het eiland. Straks toch maar wat campings voor de komende dagen vastleggen…. Niet echt mijn ding, maar dat is wildkamperen ook niet 😉