Vanmorgen na het ontbijt stond chauffeur (en naar later blijkt gids en verteller) Yoni ons al op te wachten in de lobby. Zijn baas Joost, voor Yoni oom Jo, heeft hem verteld dat om voor Nederlandse toeristen te werken discipline belangrijk is. Beter een uur te vroeg dan 10 minuten te laat. Dus was hij er al om 06.30 uur…. Baas Joost is een voormalig Nederlands marinier ;-).
Onderweg naar Malang heeft Yoni ons een gebied laten zien dat 6 jaar geleden onder een modderstroom is bedolven. 27 dorpen weggevaagd. Tot de dag van vandaag komt de modder als een soort geiser naar boven.
Daarna hebben we in Malang enkele straten bezocht waar huizen staan uit de Nederlandse tijd. Het soort huizen dat je ziet als je aan de koloniale tijd denkt. Yoni nam ons mee naar toko Oen. Een gelegenheid waar we heerlijk hebben geluncht en Yoni ons vertelde dat op zaterdag Nederlandse mannen bijeen komen, teveel drinken, om aan het eind van de middag door hun vrouwen te worden opgehaald ;-).
Daarna een theeplantage even buiten Malang bezocht. 7 hectare theeplanten, verschillende cafe’s, speelgelegenheid voor kinderen en een theefabriek. Vandaag was het er druk, want op zondag ontvluchten veel mensen de warme stad naar hoger gelegen gebieden waar het koeler is.
Toen op naar de Bromo! Honderden haarspeldbochten, die je als professioneel chauffeur weliswaar voorzichtig, maar natuurlijk niet te zachtjes neemt…. Een enerverende reis dus. Van Yoni hadden we al begrepen dat het hotel dat ons geadviseerd is, niet erg mooi is, maar wel een spectaculair uitzicht heeft. Het klopt allebei! Uitzicht op de Bromo en de naastgelegen berg die we beiden morgen op gaan. Prachtig!!! De kamer…. tja je kan er slapen en het is wel enigszins schoon. Daar is alles mee gezegd. Maar in het “restaurant” waar we nu een boekje lezen en het blog bijwerken heeft wel wifi. Hoe??? 03.15worden we gewekt en staan de jeeps klaar om ons de berg op te brengen waar we de zon boven de Bromo kunnen zien opkomen. Daarna rijden we naar de tempel aan de voet van de Bromo om vervolgens naar boven te klimmen.
Hier aangekomen begon Yoni al te klappertanden, terwijl wij het nog t-shirten weer vonden. Inmiddels koelt het flink af.
Bijna niet voor te stellen dat we morgenavond aan het strand op Bali zitten. Morgen meer!
Categorieën: Indonesië 2012
