Op zijn Indonesisch vertrok de vlucht vanochtend niet om 06.00 uur maar om 06.30 uur. Nou ja, we hebben vakantie en dus geen haast. Waren al om 08.30 in hotel in Surabaya. Eerst maar eens lekker ontbeten en vervolgens aan de receptie gevraagd hoe we het beste naar het ereveld van Kembang Kuning konden lopen. Nou, daar waren 5 personeelsleden voor nodig en heel veel overtuigingskracht van onze kant. In de eerste plaats vindt iedereen dat het echt veel te ver is om te lopen. In de tweede plaats waren ze bang dat we zouden verdwalen. Dus handgetekend kaartje mee gekregenen veel instructies! Bleek 3 kwartier lopen, prima te doen dus. Zou warschijnlijk half uur zijn als Indonesie enigszins berekend was op voetgangers. Klunen is er niks bij!
Bij de begraafplaats aangekomen, loop je eerst enkele straten tussen de gewone graven door. Velen slecht onderhouden, sommigen in gebruik genomen als zit- of ligplaats. Na bij het ereveld aangebeld te hebben, kom je op een zeer goed onderhouden veld, waar zeker 5 tuinmannen voortdurend aan het werk zijn. In het midden een kantoortje met het register. We hadden al snel gevonden dat we bij BB 2 moesten zijn. De beheerder bracht ons er direct heen, een van de tuinmannen werd ontboden om het kruis nog even extra op te poetsen. Daar sprak zoveel eerbied en persoonlijke aandacht uit. Mooi moment! Bijzonder om te merken dat iemand die je nooit persoonlijk hebt mogen ontmoeten dit los kan maken.
Na ook het monument te hebben bezocht, hebben we nog even bij het kantoortje in de schaduw gezeten. De beheerder was net mango’s uit de boom aan het plukken en spontaan kregen we er 3 mee!!
Vandaag nog een bijzondere ontmoeting gehad (dat zijn toch wel echte geniet momenten!). Op de heenweg naar het ereveld liepen we over een groentemarkt. Komt een oudere heer naar ons toe en vraagt in het Nederlands waar we naar toe gaan. Op onze verbaasde vraag hoe hij wist dat wij Nederlands zijn, glimlachte hij: “dat zie ik meteen!”. Prompt vertelde hij trots over zijn gezin en het feit dat er nog regelmatig Nederlandse vrienden hem komen bezoeken. Pas had hij nog een schoolreunie van de handelsschool gehad. Heerlijk!!
We hebben het schema voor de komende dagen wat aangepast, naar een idee van een Nederlandse contactpersoon die we op internet vonden en die voor een auto en chauffeur voor de komende dagen heeft gezorgd. Yoni haalt ons morgen om 08.00 uur op. Hij brengt ons eerst naar Malang, waar we een beeld willen krijgen van de geboorteplaats van Theo zijn vader (hoezeer veranderd ook). Daarna door naar een hotel aan de voet van de Bromo vulkaan waar we een paar uur gaan slapen. Rond 03.00 uur (zijn jullie nog steeds jaloers op deze vakantiegangers?!) worden we gewekt om de vulkaan op te gaan om daar de zonsopgang mee te maken. Als we daarna ontbeten hebben, brengt Yoni ons naar de veerpont naar Bali, waar we aan “deel 2” van onze reis beginnen.
Weet niet of we morgen internet hebben, dus misschien moeten we een dagje overslaan.
Categorieën: Indonesië 2012
