Ontdekken waar je talent voor hebt en vooral waarvoor niet!

Vanochtend voor dag en dauw opgestaan om de aalmoezenceremonie te zien. Van de medewerker van mijn hotel had ik gehoord dat ze op de rotonde vlakbij het hotel voorbij komen en een stuk verderop in een lange straat bij de markt. Terwijl ik bij de rotonde stond te wachten zag ik letterlijk busladingen mensen voorbij komen die naar verderop reden. Mooi, dan blijf ik hier staan! De monniken komen steeds in groepjes aangelopen, vermoedelijk steeds van 1 tempel. Een paar groepjes bestonden uit kinderen. Een oudere monnik stond hen te filmen. Ik heb later opgezocht waarom zulke jonge kinderen monniken zijn. Het gaat meestal om kinderen uit arme gezinnen die op deze manier toch goede scholing kunnen krijgen. Ze zijn vervolgens niet verplicht monnik te blijven.

Hier op de rotonde waren gelukkig maar een paar toeristen, maar zelfs daar zaten al 2 onbeschofte idioten tussen. In korte broek op de foto gaan met de monniken op de achtergrond en vervolgens uitgebreid gaan staan zoenen op een paar meter afstand van enkele monniken. In Azië worden publieke liefkozingen sowieso al niet gewaardeerd, maar dit was zó respectloos!

Daarna met de TukTuk naar de Living Land Farm gegaan. Keo begeleidde het groepje waar ik in terecht kwam en nam ons mee door de 13 stappen van het rijst telen. Bij bijna iedere stap mochten we zelf in actie komen om te ervaren hoe het werk is en dat is zwaar! In Laos worden maar een paar stappen in het proces machinaal gedaan, het merendeel gebeurt nog handmatig. In kleine gemeenschappen gebeurt nog alles met de hand. Dat doen ze op deze boerderij ook. Normaliter zijn er 2 oogsten per jaar, omdat men afhankelijk is van de regen. Hier wordt water kunstmatig toegevoegd, zodat er continuïteit is. Schoeisel moest direct uit en we liepen tussen rijstvelden in diverse stadia door naar het veld voor stap 1: het inzaaien van het veld. Dat betekende de modder instappen, waar de meeste mensen tot halverwege de kuiten inzakten, maar ik dus tot mijn knieën 😆. Vervolgens maakten we een plateautje van modder en verspreiden daarover de zaadjes. Ik kan jullie vertellen dat stap 1 t/m 6 in of rondom de modder plaatsvonden. Dat is zwaar, erg grappig en enigszins beangstigend, want gottegot je zult er maar invallen. Een paar keer was er een glijpartij bij deze of gene… Schoot me nog even te binnen wat de verzekeringsmaatschappij zou zeggen als ik zou claimen dat mijn hoortoestellen niet meer werken omdat ze vol zitten met modder 🫣.

Ik zal niet iedere stap zo gedetailleerd beschrijven als stap 1, maar van zaaien gingen we naar het maken van voren met buffel Bentley. Een paar stoere mannen hebben achter Bentley gelopen met de ploeg. Volgende stap was de inmiddels uitgekomen zaadjes in plukjes van zo’n 5 sprietjes planten. Daarna leerde Keo ons hoe je een rijstveld ontwatert, nl door en gangetje in de modder te maken, waarna het water wegloopt en daarna weer dicht te kleien. Bij deze stap hoorde ook het wieden van onkruid, dat oprollen in een balletje en dat diep in de modder stoppen als natuurlijke meststof. Vervolgens kwam het oogsten, waarbij met een sikkel de halmen worden afgesneden om daarna op het veld te bijven drogen.

Nadat we de modder eerst zo goed en zo kwaad mogelijk van onze voeten, benen en handen hadden verwijderd, volgde de rest van het werk. De stappen daarna vonden op het droge plaats en ik dacht me daar van mijn beste kant te laten zien door me vaker als vrijwillger aan te bieden dan eerst. De rijst uit de halmen slaan ging me goed af. Een van de andere deelnemers vroeg aan wie ik dacht als ik dat deed 😁. “Kan ik niet zeggen, de camera rolt..” 😇. Toen ik echter over rijst moest wapperen met een waaier, sloeg ik eerst tegen mijn been en toen zwiepte ik een deel van de rijst van het bergje 😬. Nadat de rijst gestampt was moest door schudden met een schaal het kaf van het koren worden gescheiden. Bij mij vloog zo’n beetje alles uit de schaal. Gezakt, dacht ik.

Maar aan het einde van de rit kreeg ik toch mijn certificaat 😍. Links naast de buffel staat mijn naam in het Laotiaans.

We hebben ook nog een lesje bamboefiguren maken gekregen en sap uit suikermaïs geperst. Het was een heel geslaagde ochtend! Op advies van de hoteleigenaar had ik tour zonder lunch genomen, omdat hij zei dat die te duur was en niet zo bijzonder. Als je geen lunch had, kreeg je echter wel een schaal met lokale lekkernijen voor je neus. Al met al zoveel dat ik alsnog meer dan genoeg had gegeten.

Aan het begin van de ochtend had Keo verteld dat ze als onderneming ook iets willen betekenen voor de gemeenschap. Iedere dag tussen 5 en 6 geven ze Engelse les aan kinderen uit de buurt. Daar nodigen ze altijd graag toeristen voor uit, om de kinderen te laten oefenen. Jullie voelen hem al aankomen…… om 16.30 uur werd ik weer door de TukTuk opgehaald, om te gaan helpen bij de Engelse les. Nou ja, helpen 🤔. Het kwam er op neer dat de docent voorstelde dat de kinderen mij van alles zouden vragen en ik hun en ze zo konden oefenen. Daar zat ik aan tafel met 9 kinderen in de leeftijd van 10 tot en met 16 jaar en hij zat ergens op de achtergrond. Niet erg hoor, het was superleuk en ik was verbaasd over het niveau van hun Engels. Ze begonnen met standaard vragen uit hun schriftje, maar langzamerhand kwamen er andere onderwerpen en bleken ze ook zonder schriften en soms met elkaars hulp goed uit hun woorden te komen. Sommigen hebben nu ook een paar Nederlandse woorden geleerd! Ik vond de ochtend minstens zo leuk, maar dit ging me wel een stuk beter af 🙊.

Morgenavond reis ik door naar de huidige hoofdstad, Vientiane. Ik wilde eigenlijk iets eerder op de dag, maar die treinen zaten al vol. Dat krijg je natuurlijk als je steeds op het laatste moment dingen regelt. Geen probleem, er is hier nog zoveel te zien en te doen dat ik nog steeds keuzes moet maken.