Bye bye Vietnam, hello Laos

De keuze is toch gevallen op privétaxi naar Hanoi en dan vliegen naar Luang Prabang. De receptionist van het hotel in Sa Pa had een taxi voor me geregeld. Toen ik vanochtend uit ging checken, bracht hij me een tasje met water en versnaperingen voor onderweg “want je gaat zo’n lange reis maken!”. Superlief! Uiteraard zat ik al te vroeg in de lobby klaar, want ik houd niet van te laat komen. Dus kwam hij me nog een kopje thee brengen. Een 10 voor service!

De taxirit verliep vlotjes en ik heb genoten van de uitzichten onderweg. De chauffeur sprak niet 1 woord Engels, dus hij luisterde naar zijn radio en ik naar mijn luisterboek. Als hij iets duidelijk wilde maken, ging hij naar me lachen, wees ergens op en hoopte dat ik het snapte. We kwamen er prima uit samen ☺️. Ik was ruim op tijd op de luchthaven.

De gate waar ik moest zijn, lag een verdieping lager dan andere gates en er was boven wel een poortje, maar daar zat niemand. Ik dus naar beneden, waar het best druk was. Alle passagiers die er zaten gingen door een andere gate om naar Cambodja te vliegen. Ik zat er nog in mijn eentje en het personeel begon te roepen dat ik in moest stappen. Toen ik zei dat ik op een andere vlucht wachtte, bleek dat ik helemaal nog niet beneden had mogen zitten. Ik werd terug naar boven gebracht 🫣.

Het aantal passagiers voor mijn vlucht was heel beperkt. We pasten in 1 shuttlebus die ons naar het vliegtuig bracht. Die moest best een eindje over de luchthaven rijden en toen we uitstapten snapte ik waarom we met zo weinig waren. Er stond een piepklein vliegtuig klaar (voor de kenners een ATR72). Bagage werd voorin ingeladen, passagiers stapten via een wankel trapje aan de achterkant in. Prima comfortabele vlucht van 5 kwartier, waarin we zelfs nog een broodje kregen. Bij aankomst in Luang Prabang werd de bagage op een wagentje gelegd. Ik liep er met een paar Nederlandse meiden langs, op weg naar de aankomsthal. Uh… hadden we die bagage niet meteen zelf mee kunnen nemen, i.p.v. dat zij die zo meteen op een band moeten leggen en wij die er weer afhalen?

In de wachtrij voor de douane stonden we wat te kletsen, tot 1 van de meiden ineens begon te “gillen”. Over de witte tegels kwam een kakkerlak op ons afgelopen. Ik blijk best nog hoog te kunnen springen en met z’n allen maakten we een omweg. Hilariteit bij sommige andere reizigers en misschien hebben ze ook wel gelijk, maar ieekkkkk een kakkerlak roept toch een bepaalde afkeer op. In één van de hotels in Vietnam, had ik een salamander op de muur zitten. Daar lig ik nou totaal niet wakker van, maar een kakkerlak… Welkom in Laos.

Mijn eerste indruk van Luang Prabang is dat het een rustige, mooie, relaxte stad is. Dat had ik al gelezen, maar tijdens de taxirit naar mijn hotel bleek het verkeer heel rustig en relaxt en ik heb al de nodige mooie gebouwen voorbij zien komen. MIjn hotel ligt in het historische gedeelte van de stad en alle bezienswaardigheden zijn op loopafstand. Morgen een dagje door de stad struinen! Een dezer dagen zal ik heel vroeg op moeten staan. Er zijn veel boeddhistische monniken in deze stad die voor dag en dauw opstaan en in een rij langs stadsbewoners lopen, omdat ze leven van giften. Het schijnt een heel mooi ritueel te zijn, dat zich zo rond 05.30 uur afspeelt. Daar horen en zien jullie vast nog meer over, maar waarschijnlijk niet morgen 🙃.

Alaaf aan alle carnavalsvierders!! 🥳🎊🎉