Echt weer voor museumbezoek, maar…

…. eigenlijk niet op de “Kitty-manier” ☔️.

In de afgelopen week ben ik al een aantal keren mensen tegengekomen die zeiden dat ze sinds ze in Vietnam waren pech hadden gehad met het weer. Allemaal waren ze in het Noorden begonnen en waren heel verbaasd dat het daar fris en regenachtig was. Dat verbaasde mij dan weer, want als je je inleest over Vietnam, weet je dat het zo langgerekt is, dat er sprake is van meerdere klimaten en er grote verschillen in weer zijn tussen Noord en Zuid. Niet de reden dat ik in het Zuiden ben begonnen overigens, maar in Ho Chi Minhstad was het 30+° en hoe noordelijker ik kom, hoe lager de temperatuur.

Voor vandaag werden er in Hanoi buien voorspeld. Dat was wel een understatement. Het heeft de hele dag pijpenstelen geregend.

Ach, er stonden musea op mijn programma voor vandaag en daarbinnen loop je lekker droog toch? Maar ja, ik zou ik niet zijn als ik me niet had voorgenomen om van hotel naar museum en dan naar het volgende museum te lopen, om onderweg dan ook nog wat andere dingen te kunnen zien. Natuurlijk had ik me er op gekleed, maar toch was het eindresultaat wel een verzopen katje 🙀. Net toen ik aan het twijfelen was of ik nou wel of niet nog naar een volgend punt zou lopen, was ik met Remy aan het appen en die opperde een warme douche en kopje koffie in de hotelkamer. Zelf bedacht ik daar nog een leesboek bij en de keuze was gemaakt. Dat lopen is dan trouwens ook nog met de nodige hindernissen, want er zijn wel trottoirs, maar die zijn kennelijk niet bedoeld voor voetgangers, maar als parkeerplaats voor scooters. Lopen doe je dus in de goot, terwijl scooters en auto’s met een bochtje om je heen rijden.

Natuurlijk had ik tegen die tijd al het nodige gezien. MIjn route voerde me langs het Hanoi Opera House en ik heb het Women’s museum bezocht en het Museum of Fine Arts.

In het Women’s museum werd op 3 verdiepingen de rol van de vrouw uitgelicht: in het familieleven, in de oorlog, in de mode. Nogal uiteenlopede onderwerpen en tentoonstellingen dus. Zeker de moeite waard!

In het Museum of Fine Arts waren kunstvoorwerpen te vinden uit eeuwen geleden gebouwde tempels tot aan moderne schilderijen. Het was er heel erg stilletjes, dus alle tijd om de kunst ongestoord te bekijken en op me in te laten werken.

Mijn wandeling voerde me twee keer langs een stuk van de Train Street. Dwars door Hanoi loopt een spoorlijn, die op een stuk door een heel smalle straat loopt. Feitelijk is de straat niet meer dan de spoorlijn, met aan weerszijden een strookje waar je kunt lopen (met dit weer meer glibberen en glijden) en waaraan terrasjes zijn gevestigd van 1 tafeltje breed. Een aantal keren per dag raast hier de trein doorheen. De tijden zijn nooit zo precies bekend, maar in het hotel hadden ze me voorspeld dat dat vanavond tussen 19.00 uur en 19.30 uur zou zijn en tussen 21.00 uur en 21.30 uur. De eerste keer dat ik er vanmiddag vlakbij was, heb ik de trein op een halve minuut na gemist 😢. Ik wist niet eens dat ik bij de straat in de buurt was, maar zag een stuk voor me een trein voorbij rijden. Toen ik later terug liet naar mijn hotel, heb ik bewust een stuk door de straat gelopen. Het is echt een bizar gezicht. Het is op zich maar een kwartier, 20 minuten lopen van mijn hotel, maar na de warme douche etc had ik toch niet meer zo’n zin om vanavond nog een keer terug te gaan, in de hoop een plek op een terrasje te bemachtigen en de trein te kunnen filmen als die voorbij komt. Dat filmpje moeten jullie dus maar op internet opzoeken 😆. Foto’s heb ik wel:

Morgen staan bezoekjes aan nabijgelegen dorpen op de planning, om traditionele ambachten zoals het maken van de typische hoeden en van wierook te bekijken.

Voor wie nu of straks een glas in de hand heeft (dat mag ook thee zijn hoor): Proost! Op Theo zijn verjaardag 🥂 🥰.