Er zit maar één ding op voor jullie!

Zelf deze kant op gaan! Beide grotten die ik vandaag gezien heb, zijn zó indrukwekkend. Noch mijn woorden, noch de foto’s kunnen daar recht aan doen, maar ik ga toch een poging wagen ☺️.

Vandaag eerst naar de Botanic Garden geweest. Geen bloemen hoor, maar wel een fraai stuk jungle en een stukje geschiedenis. Ik ben nu in Centraal Vietnam, op het punt waar het land op z’n smalst is en op de scheidslijn tussen Noord en Zuid. Een essentieel gebied in de oorlog, omdat Noord-Vietnamese soldaten die het Zuiden wilden helpen, hier ongezien voor de Amerikanen, vaak via Laos, overstaken.

Daarna ging de tocht naar Paradise Cave. Een ritje met een busje, een paar kilometer met een “buggy” (groot uitgevallen golfkar) en daarna omhoog lopen naar de ingang van de grot. Over een pad van zo’n 600 meter lang klimmen. Voor mijn gevoel met ongeveer hetzelfde stijgingspercentage als Alpe d’Huez. Best een aardig stukje omhoog dus, maar jongens het was het zó waard!

Paradise Cave is de op één na grootste droge grot ter wereld. 31,4 km lang, waarvan wij vandaag 1 km hebben gezien. Je kunt nog een aantal km verder, maar dan met een expeditie met een uitrusting zoals helmen etc.

Vanaf de ingang van de grot ging je met houten trappen naar beneden. Dan loopt er verder een houten vlonder met wat zijtakjes. Prachtige stalagmieten en stalactieten, gekleurd door verschillende mineralen. Je voelt je echt nietig als je hier doorheen mag lopen. Aan de tour nam ook de Nederlandse Kirsten deel. In de grotten onze verwondering kunnen delen en in de bus lekker gekletst.

Nadat we geruime tijd door de grot hebben kunnen dwalen, waar het gelukkig voor ons helemaal niet druk was, gingen we naar de Dark Cave voor een lunch. Ik had weer voor vegetarisch gekozen. Slimme keus, want het was superlekker.

Na de lunch bleef een deel van het gezelschap in de Dark Cave om te ziplinen, zwemmen, modderbad nemen en kajakken. De rest van ons gezelschap ging naar een andere grot, de Phong Nha Cave. Eerst een boottocht over de rivier, ook langs mijn hotel, waarbij de moter aan stond Vanaf de ingang van de grot, ging de moter uit en werd er geroeid. Vlak voor de ingang van de grot werd het water ondiep en werden we door de stuwing van de andere boten naar de kant gedreven. Wat een kracht heeft de vrouw voorop aan moeten wenden om ons de juiste kant op te krijgen. Ongelofelijk! Ik zal hier een kort filmpje laten zien om jullie een indruk te geven. Daarna in alle rust de prachtige grot door gevaren en ook nog een stukje mogen lopen (lees: klimmen en klauteren), waar het ook volop genieten was.

20250221_151247 Downloaden

Phuong, onze gids van vandaag vertelde dat er 427 boten zijn die bij toerbeurt de tochten doen. De plaatselijke bevolking heeft het een stuk beter sinds deze tochten er zijn, maar op een dag als vandaag zijn er maar 40 boten nodig, gezien het aantal toeristen. Stel je voor dat je ’s ochtends op staat zonder te weten of je die dag werk hebt. Phuong vroeg ons aan iedereen te vertellen hoe mooi het hier is, zodat er nog meer mensen komen. Kirsten en ik zeiden tegen elkaar dat we dat eigenlijk jammer zouden vinden. Niet voor de bevolking, maar wel voor de beleving. Nu konden we echt genieten van al het moois, zonder dat je verdrongen wordt of constant anderen voor je neus of camera hebt.