” Oh ja”- momenten en nieuwe lessen geleerd

Na twee vlekkeloos verlopen vluchten aangekomen in Ho Chi Minh City.

Les 1 geleerd bij de douane. De Vietnamezen waar ik tot op heden mee heb gesproken, spreken Engels met een accent waar ik nog aan moet wennen, maar ze praten vooral heel zachtjes. Dat ik hem niet verstond, vond de douanier niet zo leuk. Ik dacht, ik neem de schuld op me en zeg dat het aan mijn hoortoestellen ligt. Dat stemde hem echter niet milder, hij blerde de vraag door de zaal, zodat zelfs mensen het achterin de lange rij het konden horen. Welkom in Vietnam 🤪 Les 1 is dus aandachtiger luisteren en desnoods mijn hoortoestellen harder zetten…

Eergisteren had ik een taxi geboekt die me van de luchthaven naar het hotel zou brengen. Tientallen namen op bordjes, maar niet die van mij en ook niets wat er in de buurt kwam. Uiteraard werd ik intussen door veel taxichauffeurs, of eigenlijk ronselaars, aangesproken. De Booking app zei dat ik al onderweg was met de taxi, dus ik ga er vanuit dat iemand anders daarin is gestapt. Dan toch maar ” ja” tegen een van de ronselaars. Er werd stuivertje gewisseld tussen 2 jongens, al dan niet vrijwillig. Van tevoren een prijs afspreken is altijd van belang, dus dat deed ik ook. Toen werd ik naar een taxi gebracht, die na 100 meter stopte op een verzamelplaats en daar moest vooraf betaald worden. Ik nog even duidelijk gemaakt dat ik dus achteraf niets meer zou betalen. Vond ik allemaal heel wereldwijs van mezelf, maar toen….. Ik ging een briefje uit de kersvers gepinde stapel in mijn portemonnee pakken, waarop de man met zijn tong begon te klakken en me omstandig uit ging leggen dat ik nooooit moet laten zien dat ik meer geld bij me heb. Dat deed hij door het geld uit mijn hand/portemonnee te trekken en er mee te wapperen. Ik vraag nog of dat echt zo onveilig is (zoveel geld was het niet hoor). Weer werd er stuivertje gewisseld, hij er uit, andere chauffeur er in, die me onderweg van alles aanwees aan bezienswaardigheden en verdere tips gaf. Alles via inspreken in Google Translate. Ik vroeg welke vertaalapp hij gebruikte en zijn antwoord was “maar die heb je niet nodig hoor, iedereen spreekt hier Engels”. Whahahaha, tref ik zeker de enige chauffeur die dat niet kan. Hij bleef zeggen dat mijn hotel midden in een marktje lag. Dat klopte, in de straten is een permanente, kleine lokale markt en daarachter ligt mijn hotel verscholen.

Op mijn kamer gekomen, ging ik een betere manier zoeken om mijn geld op te bergen en zag dat het aantal VND klopte, maar ik had ook nog Euro’s in mijn portemonnee (vergeten, want die heb ik nooit, maar zag het na het pinnen). Het briefje van 50 is verdwenen 🤬 Heb getwijfeld of ik dit verhaal op zou schrijven, maar hee, als ik niet in paniek raak hoeft het thuisfront dat ook niet. Ik zie het maar als een goede, zij het dure, les. Ik weet niet of ik me nou meer erger aan de man of aan mijn naïviteit.

Jammere is wel dat het een deukje in mijn vertrouwen heeft gegeven, met als gevolg dat een Filippijnse dame die ik tegen kwam toen ik vanmiddag door de stad liep te struinen en die heel graag een praatje met me wilde maken omdat ze ook alleen reist, maar mondjesmaat reacties van me kreeg. Gelukkig zat ik later op een bankje en werd door twee oudere dames aangesproken, met wie ik wel lekker heb zitten kletsen. Hun nichtje gaat binnenkort in Nederland stage lopen/werken. Ze wilden heel graag een date voor morgen, zodat ik haar alles kan vertellen over leven in Nederland. Ze zouden dan ook nog Filippijns voor me gaan koken. Ik heb de boot een beetje afgehouden, eerst maar zien wat ik morgen allemaal wil doen. De ervaring leert dat dit zomaar een halve dag kan duren 🫣.

Lang geleden dat Theo en ik in Indonesië waren, maar toch wel wat Aha-momenten. Zoals gewoon maar oversteken en er vanuit gaan dat auto’s en scooters stoppen, maar wel voortdurend om je heen kijken, ook als je zelf groen licht hebt. Blijven staan is geen optie, dan kun je dagen wachten.

De verschillen zijn groot en duidelijk zichtbaar, arm en rijk, versleten en spiksplinternieuw, het zit, ligt, staat allemaal naast elkaar. Behalve de douanier spreken mensen je vriendelijk en beleefd aan, ook als je hun koopwaar weigert.

Vanmiddag een Mariammantempel bezocht. Kleurrijk en overdadig en men offert er eten en drinken dat op de stoep voor de tempel verkocht wordt. Hoewel gevestigd aan een drukke straat, is het er binnen stil en zijn de bezoekers respectvol. Verder over een enorme overdekte markt gelopen, maar als winkelen bepaald niet je hobby is, ben je daar weer snel uitgekeken.. Verder lekker langs de rivier gelopen en heerlijk mensen gekeken. Dat verveelt nooit!

Mijn hotel heeft een rooftopbar. Bij de receptie gevraagd of ik moest reserveren als ik daar vanavond wilde eten. Nee hoor, niet nodig. Nee dat snap ik. Toen ik na lang wachten om een menu ging vragen, wees ze me op de koelkast met drankjes. Eten? Nee, dat hebben we niet 🤣. Gelukkig 2 deuren verder wel. Op het marktje was ook nog genoeg te krijgen, te nuttigen aan een stoeltje dat heel goed bij mijn lengte past, maar aangezien ik nog geen woord Vietnamees spreek, heb ik dat nog maar even niet gedaan, tot ik beter weet wat wat is!

Ik ga nog even een plannetje maken voor morgen en dan lekker mijn bedje in.